IEO 30 e MARPOC

(La mesa en pagina es pas identica a aquela dau butletin e mancan lei fotografias. Lo butletin mai recent es en primièr)

 DINS lo CAIRE 20   Primièr trimèstre de 2010

Marpoc I.E.O. 30

EDITORIAL MARPOC                             pagina 1

 En seguida de l’amassada generala de Somèiras que veguèt lo renovelament del Conselh d’Administracion, foguèt mestièr de constituir un novèl burèu. Estèla qu’aviá assumit doas annadas de temps la carga de presidenta e un trabalh grandaràs nos aviá avisats pro de temps en avança que podiá pas contunhar d’aquel biais. Doas amassadas extraordinàrias permetèron pas de trapar una solucion. La volontat de perseguir lo prètzfach menat dempuèi trenta  annadas, que la MARPOC festejarà ongan aquel anniversari, nos butava. Aprèp la capitada de la manifestacion de Carcassona, aprèp l’inscripcion dins la Constitucion francesa d’una referéncia a las lengas regionalas, amb las iniciativas e lo bolegadís dins l’ensenhament de l’occitan, amb las menaças tanben que contunhan de pesar dins mai d’un domèni coma la paraula renegada del poder a prepaus d’una lei sus nòstras lengas, lo ròtle d’una associacion coma la Marpoc demorava essencial. Dins un encastre mai local, la demanda e la frequentacion dels talhièrs de lenga, l’Universitat Occitana d’Estiu, le sosten a la creacion  artistica, la perenitat d’un emplec, èran per nos confortar dins la volontat de contunhar e d’anar de l’avant. Se pensèt tanben de recampar ensemble Marpoc e I.E.O. 30 qu’auriá permés amb un burèu comun d’esparnhar un pauc de trabalh als responsables associatius. Aprèp maitas discutidas foguèt convengut qu’aquela solucion comportava de risques malaisits de preveire coma perda de sòcis e d’ajudas financièras e que se la deviam pas forviar se deviá pas prene dins la preissa. Personalament aguent assumit la presidéncia de la Marpoc d’annadas de temps m’èra estat un solatjament de daissar la man fa quatre ans que Danièla, puèi Estèla prenguèron la seguida. Se fin finala, fauta d’autras solucions, ai aceptat de ne prene per doas annadas de mai es amb l’assegurança d’un trabalh de còla e d’un partatge vertadièr de las responsabilitats. Se segon los estatuts lo burèu es compausat d’un president e de dos vici-president seràn en realitat e dins los faches tres co-presidents, amb de competéncias egalas,  que prendràn en man l’astrada de la Marpoc. Per obrar comptam  sus l’ajuda d’un burèu engatjat e d’un conselh d’administracion ont cadun participarà a de comissions que devon foncionar. De segur totas las bonas volontats seràn benvengudas e n’aurem besonh tan per l’Universitat coma per las animacions que menarem dins las annadas que venon.
          Jòrdi PELADAN

L’AGACH DE L’IEO 30  pagina 2

  L’annada escolara s’acaba e lo repaus estivenc se sarra. Es lo moment de faire lo bilanç deis accions menadas per l’IEO 30 en 2009/2010. L’IEO de Gard obrèt sens relambi per l’avançada de nòstra lenga e nòstra cultura. 
 Fuguèrem presents sus la fièira ais associacions de Nimes,  ai jornadas dau patrimòni, a la manifestacion granda de Carcassona,  ai Trad ‘hivernalas de Somèires, au Festenau Videò de Sant Gervasi, e serem presents tanben au Salon dei ressorgas educativas dau CDDP de Nimes.
 Respondèrem presents tanben a la demanda d'ajuda o de participacion ai setmanas occitanas dins Gard : Lo Vigan, ( rescontres e contes  a l’escòla bilinga, puèi conferéncia de sèr )  Bernís, (conferéncia), Geneirac( conferéncia e signatura de libre), Bèuvesin (passejada contada organizada dins l’encastre dau Festenau dau Conte de 2010 de l’IEO Region L/R).
 Leis rescontres “Pergamins per camins” faguèron se rescontrar autors occitans e lors legeires : Jòrdi Peladan (Treparàs pas mon semenat. ) Jòrgi Gròs (Ai ribas de la mar bèla), Marineta Mazoyer (Subre lo pont de Ròchabèla) e Lisa Gròs (Mèfi ! Lo Drac !). Fuguèt totjorn un moment conviviau dau public nombrós.
 Lei cors d’occitan pagats per l’IEO region L/R e l’IEO 30 se tenguèron au Vigan e a Geneirac onte leis “escolans” passaràn lo label Parlesc en fin d’annada.
 La senhalisacion bilinga a l’entrada dei vilas e vilatges, començada en 2009,  es ara presa en carga per Marineta Mazoyer. Serà una sensibilizacion evidenta a nòstra cultura.
 De temps fòrts dins l’annada : la manifestacion dau 24 d’octòbre a Carcassona, costat revendicacion, e puèi costat fèsta : lo concert de qualitat dau Còr de la Plana qu’empliguèt lo teatre Christian Liger a Nimes, la Dictada occitana, ben seguida que recampèt lo monde au collègi Revolucion onte nòstre amics professors d’occitan, Estela Mazodier e Elian Cellier fan un trabalh de tria amb lo sosten de lor principau. Un espectacle ben agradiu tanben: “L’òbra tambornesca” de la Cia L’Aubòi fuguèt donat au Telemac Teatre.
 De rescontres amb leis elegits : Laurent Pons (Conselh Generau) e Senher Abric (Nîmes Métropole) an permès de bastir de ligams e de presentar  nòstrei revendicacions.
 Una còla d’amics actius m’ajudèt a la realisacion d’emissions de TV sus Télé Miroir ( Claudine Paul, Michel Gravier, Claude Queyrel, Philippe Reig, Jean Pierre Masse e l’associacion “ Les amis de la Télé). Mercé en elei que, benevolament,  permetton de faire ausir nòstra lenga sus la sola TV locala que li fai una plaça.
 Per acabar aquela annada ben comola, l’IEO 30 ofrirà pendent l’UOE de 2010 un concert de Delfina Aguilera en Usès lo 9/07 : “Fin amor” cants de trobadors.
En junh, laissarai ma plaça de presidenta, mai contunharai d’ajudar la còla de l’IEO 30 per que l’occitan  garde una plaça  granda dins lo despartament.
Lisa Gròs
Omenatge a Robert LAFONT  pagina 3
(Fòta 1)

Lo dimarç 16 de març, jorn anniversari de sa naissença a Nimes en 1923, la Generalitat de Catalonha rendeguèt un omenatge solemne a Robert Lafont que moriguèt en junh passat a Florença d’Itàlia. Dins l’encastre somptuós del Palau de la Generalitat a Barcelona los convidats catalans e occitans escotèron dins una sala comola diferents orators que sotalinhèron l’ample de l’òbra e las qualitats remirablas de l’òme. Prenguèron la paraula entr’autres Joan Amoròs, president de la Federacion occitano-catalana, Jòrdi Pujòl, ancian president de la Generalitat, Felip Martel, president de la Felco, Francesc Boya, sindic d’Aràn, Joan Solà, vici president de l’Institut d’Estudis Catalans. Totas las intervencions meteguèron en avant los esfòrces de Lafont per tornar nosar los ligams istorics entre catalans e occitans, la pertinéncia d’aquela Euroregion qu’apelava de tot son voler, clau d’un Arc latin que tendriá la riba nòrd de Mediteranéa, dempuèi lo pè de la bòta d’Itàlia fins a las muralhas de Gibraltar e subretot la modernitat de sa pensada e de sa vision d’Euròpa. Una Euròpa vertadièra coma disiá el que per dessús los Estats e sas frontièras artificialas donariá paraula e legitimitat als pòbles que la compausan. Claudi Marti, qu’interpretèt de cançons emblematicas de l’occitanisme que Robert Lafont revelèt a mai d’uns e lo poèta catalan Alex Susanna que diguèt de poèmas, revirats en catalan, d’aquel òme que capitèt dins un fum de domènis, portèron una nòta culturala a aquel acte de reconaissença e d’amistat.
Jòrdi PELADAN, president MARPOC

ESTAGI  INTENSIU AL VIGAN   pagina 4

(fòta 2)

La còla dels acostumats dels estagis intensius de la MARPOC s’es retrobada un còp de mai aqueste an al Vigan del 5 al 7 de març per qualques jorns d’estudi, visitas e moments de bona umor !
Cal dire d’en primièr qu’es gràcias al Thierry Passet, lo president del Cèrcle Occitan del Viganés que sèm anats pausar nòstras maletas dins aqueste caire de Gard qu’avèm pas la costuma de frequentar sovent ! Los membres d’aquesta jove associacion seguisson lo cors de lenga setmanièr de l’IEO al Vigan amb Florença Faure Braç, qu’es tanben presenta cada estiu a l’Universitat de Nimes. Aqueste an per lo primièr còp an decidit de far lor setmana occitana del viganés amb un fum d’animacions qu’aguèron un public nombrós.
Los estagiaris, un dotzenat de nimesencs e alesians, una parisenca, la Liliana, mai qualques viganés se son retrobats per la primièra serada al Mas de Cluny ont Joan Guèrs nos faguèt lo plaser de sa preséncia per qualques contes, ieu, i èri pas, mas me diguèron qu’an pas plorat !
La jornada del dissabte èra plan cargada amb los talhièrs del matin, animats per lo Jòrdi e lo Jeròni, visitèrem lo musèu Cevenòl, plen de reconstitucions de scènas tradicionalas e d’otisses que d’unes son pas de bon identificar s’avètz pas lors noms en occitan que l’Elena Ferrari revirèt fa qualquas annadas... Una dòna de l’associacion que seguís los corses pas que dempuèi un an faguèt l’esfòrç de nos guidar dins lo musèu dins la lenga, un exèmple de seguir per nòstres estagiaris ! 
Contunhèrem amb la visita de la fromatjariá de Campis, ont veguèrem los anhelons nascuts i gaire de temps, las cabretas de las mamèlas plenas de lach que rebalan quasi per sòl, e los proprietaris volguèron plan nos daissar dintrar dins los locals a las nòrmas europencas ont se fabrican los pelardons.
Per los que n’avián encara la fòrça e lo vam, i aviá un balèti lo ser amb lo grop Bartavelle que menèt tot lo public dins la dança !
Enfin, lo dimenge, après una autra matinada estudiosa, anèrem veire la fabrica de mèl de Peyraube ont Clément Aurières, apicultor, ancian cercaire sus la abelhas, nos faguèt partejar son amor d’aquesta pichonas bèstias, nos sentiguèrem quasi grelhar d’alas talament las explicacions èran claras e precisas ! Acabèrem en tastar los diferents mèls e cadun se’n anèt amb son paqueton jos lo braç !
Èra temps de dintrar, que del temps qu’acabàvem aquesta polida dimenjada al Vigan, la nèu començave de tot recobrir aval dins la plana, mas aürosament, nos laissèt tornar al caud cadun a son ostal !  
        Estèla  Mazodier
 

UNA AMIGA QUE PARTIS   pagina 5
Membre de longa data de la Marpòc, Nicòla Vassàs participava a mantunas activitats coma las amassadas generalas que mancava pas  jamai e a l’Universitat Occitana d’Estiu.  Ensenhèt las letras classicas e l’occitan a Usès ont viviá dins l’ostal pairal amb sos enfants, puèi foguèt nomenada a Montpelhièr. Membre del CREO, prenguèt una part activa dins aquela associacion d’ensenhaires d’occitan.
Quand èra professor a Usès aviá  creat un talhièr de lenga que recampava fòrça monde. Veniá a pena de se prene la retirada quand la trapèt la malautiá que se l’emportèt lo dissabte 3 d’avril.  Teniá cinquanta nòu ans e daissa 4 enfants . La Marpòc e l’I.E.O. asseguran sa familha de la part que prenon a sa pena. Marpoc e I.E.O ofriguèron una garba e assistiguèron a la ceremonia  al cementèri d’Usés (Estèla que legiguèt un tèxt en occitan, Marineta, G.Dazas, Silvia Guillot, Jòrdi).
    Jòrdi PELADAN
LO BIAIS DE FONCIONAR   pagina 5
L’Amassada Generala elegiguèt un novèl C.A. Per començar farem una brava capelada a Thérèse SATTES que faguèt d’annadas de temps un trabalh preciós a las finanças. S’a causit per de rasons personalas de demorar pas al C.A. es sòci MARPOC e participa activament als talhièrs de lenga. Denise ARNOUX, ela tanben, que s’èra fòrça investida mai que mai dins los cafés occitans, presa dins d’autres domènis d’activitats, a pas renovelat son mandat. Son cinc novèls que fan son  intrada e venon nos portar ajuda. Iveta GIRONDON, ensenhaira retirada, nos ven d’Alès ont seguís los corses del  Cadref. Claude JEAN, retirat dels camins de fèrre,  es dempuèi una brava passa un «escolan» motivat e talentuós del talhièr de la Placeta. Sophie VINUALÈS, grafista, es maire de
calandrons e seguís coma Fabien ROY, foncionari que s’entacha d’insercion al Conselh General, lo cors d’óc de la Calandreta Aimat Serre. Lo cinquen se ditz Renaud BRESSON. Fa lo laborantin e l’animator de radio (RAJE). Es  membre del tahièr de la Placeta e afogat de musica (reggae, ròck, polyphonias e tradiciònau mas pas per dançar). Cadun de son costat vendrà a l’occitan per de camins diferents. Renaud nos ditz :
«L’occitan èra totjorn present dins ma boca dempuèi la débuta mas l’ai sauput devers 12 ans quant ausiguèri Massilia Sound System». Sophie, ela, que visquèt en Catalonha e i ten d’estacas familialas, un còp  nimesenca li foguèt natural de se virar cap a la Calandreta per sos enfants e cap  a la lenga. Per Fabien :
«L’Occitan par intérêt pour les langues régionales, la Marpoc par les cours de langue, les cours de langue par Calandreta, et Calandreta en faisant des recherches personnelles pour inscrire mon enfant dans une école où la langue occitane et une pédagogie de la responsabilisation sont pratiquées.» Claude serà son gost per la lectura, l’escritura e la bovina que lo menarà al talhièr de la Placeta  e a la Marpoc.
Yvette, ela, afogada de lirica e d’escorreguda, l’enveja de descobrir aquela cultura la prenguèt aprèp sa retirada e venguèt al Cadref d’Alès ont trapèt un ambient que li convenguèt plan. Benvenguda a totes !

                                                                 Jòrdi PELADAN

LO BURÈU DE LA MARPOC   pagina 5
 
President : J.PELADAN  -  Vici- presidentas : M.MAZOYER - E. MAZODIER
Secretària : V.PAYRE adjunts : I.GIRONDON , J. RUFFAT
Clavaire : F.ROY  adjunt : D.HUBERT

LENGA E REGIONS  pagina 6

Dins lo contèxte de las darrièras elecions regionalas e dins l’exagòn tot son 15 personas sòcis de Regions e Pòbles Solidaris, que se reclama clarament de las lengas e culturas regionalas, que son estadas elegidas dins los diferents Conselhs Regionals.
 La mira per aquels novèls elegits serà de pesar suls debats pertocant l’avenir dels territòris e de las identitats  culturalas qu’i son religadas.
 Son 5 del Partit Occitan, 4 de l’Union Democratica Bretona, 4 del Partit de la Nacion Còrsa, 1 del Movement Region Savòia e 1 del Congrès Mondial Amazigh (berbèr).
 Los elegits occitans son repartits entre quatre regions : Aquitània, Auvèrnhe, Miègjorn-Pirenèus e Provença ont son dos. N’i a pas cap en Lengadòc- Rosselhon ont la tièra qu’es estada majoritària presentava dins son programa mantunas prepausicions interessantas per las lengas e las culturas de son relarg : l’occitan e lo catalan.
 David Grosclaude qu’es estat President de l’I.E.O. Nacional  e  qu’es lo cap-redactor del jornal La SETMANA
seirà en Aquitània mentre que  Gustau Aliròl, jurista de mestièr,  president de Pòbles e Regions Solidàris, un òme que vesèm regularament a l’Universitat Occitana d’Estiu, seirà, el, en Auvèrnhe.

     Jòrdi PELADAN*

* D’aprèp La SETMANA

AL CARNAVAL DE LAS DIFERENCIAS   pagina 6

En aquèsta prima de 2010, la ciutat de Nemausus a encara un còp jutjat lo triste
Sénher Caramentran ! Lo collectiu d’associacions dau Carnaval dei Diferèncias a recampat mai d’un trentenat d’associacions dau relarg nimesenc e de mai luenh, per una setmana tota d’animacions culturalas. Lo charivari bramèt pendent un mes per anonciar Carnaval dins totei lei barris e en occitan se vos plai ! Un taulièr de cant fuguèt menat. Entre autre, cantèrem lo « Fraternitat » de Bigòt.
 Lo tèma èra « nòstreis identitats internacionalas ». Dins l’encastre dei jornadas contra lei discriminacions de l’Unesco, lo 20 de març, son lei milantei colors de la populacion de Nimes qu’an animat lo vilatge associatiu dau plan Sant Carles, puèi menat lo passa carrieira en musica. Una chorma bela, de totei lei colors, musicaires a bodre e petaçons sautejants, lo cortegi de centenats de gents ragèt dins l’escusson cap au forum de l’Ostau Cairrat.
 L’IEO 30 e la MARPOC i èran, amb l’estandi e an ofèrt la còla de Marcela Colazo per jogar danças e l’Adieu Paure, quora Caramentran cremava. Doblidèm pas qu’es de la fauta de Caramentran se lo sénher Ministre a escampat ais escobilhas la lei per l’occitan ! Se  mancam tant de professors coma de radios e de telés en occitan : es el lo copable !! Vergonha !
Alara se sostenètz aquesta accion nòstra e avètz enveja d’i participar l’an que ven, esitètz pas !
    Claudina PAUL
(Fòta 3)

EDICION DINS GARD  pagina 7

La debuta de l’annada  veguèt la parucion de mantuns libres dins Gard. Son presentats dins l’encastre de “Pergamins per camins” un pauc de pertot.

*  “Contes de la garriga nauta” de Jòrgi Gròs  Ed CRDP de Montpelhièr
“De contes... marcats per la tradicion orala e per una tradicion escricha pus recenta saique, mai duberts sus lo monde d’un biais espectaclós : occitans e universaus a l’encòp.
De rocàs, mai de rocàs que parlan ò d’arbres que trepan. Aquelei  còntes escrichs dins sa lenga, aquel occitan de Provença tan coladís, tant elegant, tan classic, fan de Jòrgi Gròs un passaire vertadier per la trasmission de la cultura e de la lenga occitana.
Un dei miracles dei còntes capitats es ansin de permetre a cadun de comprene e de sentir la diversitat, la bèutat, de còps trajica e complicada fins au vertige dau mond.” ( Revirat dau  prefaci de Florian Vernet)

 Tres contes bilingas e CD
14 €  en venda au CRDP allée de la Citadelle 34000 Montpellier
04 67 60 04 50

* Marineta Mazoyer a creat Los contes de la Potzòta, tres albums delicioses per enfants. Los a escrichs en occitan e en françès e tanben illustrats. Son una vertadièra capitada !

Maeva e lo papachrós
L’aucèl contarà coma li venguèt la rosèla que florís sus son pitre...

Lo grelh de Diego
Diego, lo dròlle  bolegaire captura un grelh, mas comprendrà lèu que li cal rendre la libertat se lo vòl entendre cantar...

Guston, l’eiriç
L’aventura de l’eiriç del jardin de l’escòla, qu’aguèt un jorn l’enveja d’anar veire son cosin, de l’autre costat de las rotas... Marion e Frederic l’ajudèron ben !

De comandar en cop de l’autor : 20 chemin de canabière 30340 St Privat des vieux
12 € l’un o 30 € los tres , fraisses de port en sus ( 2 o 3 €)
ocmarine@aigamarina.fr

* Amb l’ajuda de la Region L/R es nascut «  Mèfi ! Lo Drac ! » de Lisa Gròs. Edicion IEO.
 “ Faire parlar lo païs” es, 25 ans a de reng, çò que faguèt Lisa Gròs, a la seguida de son paire, l’escrivan contaire Jòrgi Gròs. Faire parlar lo païs es lo conéisser e l’aimar, es descubrir tanben la cultura occitana. Leis enfants o leis adultes, que Lisa entrainèt per camins e rotas dau Miègjorn, i capitèron.
D’aquel trabalh de descuberta, nasquèron de contes fargats collectivament.                            
Aquela activitat teissèt totjorn de ligams prigonds dins lo grop que leis inventèt.
La contaira espausa aquí son metòde de creacion e recampa tretze contes fargats collectivament. Lo legeire i rescontrarà lo Drac e d’autreis èstres imaginaris d’Occitania que tornèron prene vida dins de luòcs que podran reconéisser.”

  Lisa Gròs

LO CAIRE DEL POETA  pagina 8

Gota d’arcolan

A plogut.
Dins l’arbosièr
una gota lusís,
lagrema de la nuèch
emprisonada dins lei fuèlhas.

Un rai de solèu viu
la traversa e la fai arc de seda,
just lo temps d’un sospir dau jorn.
Dau blau au verd au jaune...
e ja, lo solèu l’a beguda !

Demòra pas pus que lo mirgalhadís
dei fuèlhas banhadas de l’arbosièr
dins la lutz cruda d’ivèrn.
 
Lisa Gròs

AGENDA pagina 8

Divendres 30 d’avril :
Los Amics de Bernís presentan dos films
(carbonièra e darrièra barca sus Ròse)
entre-senhas 04 66 71 13 60 (Miquèl MASSAL)

Del 1 al 4 de mai de 2010 :
 Viatge MARPOC en Lemosin.
Del 3 al 7 de mai : Abséncia de Silvia ( local tancat, Silvia acompanha la classa verda de la Calandreta Aimat Serre a Carcassona. Permanéncia lo dimècres11 aprèp dinnada)

Divendres 7 de mai :
18 oras 30 vernissatge mòstra fotografica

Du CAMPO à l’ARÈNE d’ Élsa VIELZEUF

al Caire d’òc (04 66 76 19 09)
Dissabte 8 e dimenge 9 de mai : Amassada generala I.E.O. Nacional a Lemòtges.

Dimenge 9 de mai : Visita guidada de capitèlas (repais tirat de la saca amb los Clapassaires de Bernís. Entre-senhas 04 66 71 13 60 (Miquèl MASSAL)

Dimècres 19 de mai : 18 oras acamp comission U.O.E  19 oras : acamp C.A. Marpoc.

Del divendres 21 al dimenge 23 de mai :
Generac Fête de la souche (animacions occitanas sul tèma del buòu, conte e conferéncia de Lisa Gròs)  Animacion de carrièra amb lo grop occitan Las Vièlhas. Entre-senhas 04 66 76 19 09;

Divendres 4 de junh : Alès (Ermitatge) 14 oras : animacion sul tèma del Viatge amb lo cadref d’Alès, manifestacion ajudada per Ressons d’oc.

Dissabte 5 de junh : Manduel Les parlers du Gard sul tèma del Jardin.

Dimarç 8 de junh de 2010 :
19 oras- Fèsta dels talhièrs occitans a la Placeta 
26 bis carrièra Becdelièvre. Nimes.

Dimècres 9 de junh : Ressources Éducatives a l’estadi de las costièras (taulièr de libres occitans)

Dissabte 12 de junh : Presentacion de Total Festum a Carcassona (taulièr Marpoc I.E.O. 30)

Del divendres 18 al dimenge 20 de junh : Total Festum sus sitis retenguts : Sant Ipolit, Sant Ambrèis....
 (entre-senhas www : la portadoc)

Del 7 al 11 de julhet :

UNIVERSIAT OCCITANA D’ESTIU

La Creacion Occitana

Talhièrs, conferéncias, espectacles, lenga, dança, teatre, musica, omenatge Robert LAFONT

Collègi de la Revolucion Nimes

Inscripcion e programa

Caire d’Oc

____________________________________

Dins lo CAIRE n°19
M.A.R.P.OC e I.E.O. Gard Caire d’oc 4 rue Fernand Pelloutier 30900 Nimes 04 66 76 19 09
Quatren trimèstre de 2009
marpoc2@wanadoo.fr ieo30@ieo-oc.org

LO MOT DE LA MARPOC

 Es amb un fum de polits imatges dins lo cap qu’acabam aquesta annada 2009.
La manifestacion de Carcassona a recampat 25 000 personas, amb un carri de Nimes, es estada coma las doas autras una demostracion de la mobilizacion granda del mond occitan.
Malurosament, esperam totjorn la lei promesa per lo govèrn. Nos cal de segur, contunhar de quichar
e gardar esper que tot demòra de faire : en mai de l’accion de las associacions, cadun pòt faire ausir sa votz en mandant una pichòta letraa la comuna, a un deputat, en participant als debats sus internet sus l’identitat nacionala, o encara en signant la peticion electronica per que l’occitan demòre dins lo metrò tolosenc ! En esperant que las causas se boleguen al nivèl nacional, contunham d’obrar al nivèl local per balhar al monde l’escasença de veire, d’ausir, de practicar la lenga « dins lo caire » : après la peça « Catharsis Sound Maquina », qu’a marcat per son originalitat un public fòrça nombrós a Geneirac, poirem escotar las polifonias marselhesas del Còr de la Plana, lo 15 de decembre a 8 oras del ser al teatre Cristian Liger, centre Pablo Neruda a Nimes, organizat per l’IEO.
Abans de se desseparar per festejar Nadal amb familha e amics, passarem una serada a la Cigala, lo 18 de decembre, amb totes los membres dels talhièrs, ont Aneta Clement nos farà lo plaser de venir cantar qualques Nadals amb nosautres, e la mercejam !
Se preparan tanben la setmana occitana del mes de març e l’Universitat d’aqueste estiu, que serà sus lo tèma de « Creacion e occitanitat » e nos balharà l’escasença de rescontrard’artistas de divèrses domènis. Me demòra ara de vos faire mos adieus coma presidenta que daissarai ma plaça a l’AG de genièr, pasmens, contunharai de segur de participar a las accions de l’associacion regularament e totjorn amb fòrça plaser que soi vertadièrament estada urosa de conéisser tot aquel monde e pensi qu’avèm fach e viscut de polidas causas ensèm !Vos desiri a totes un fòrça polit Nadal, e se mancatz d’inspiracion per los presents, sabètz qu’al local podètz trobar un fum de libres, objèctes de totas menas per faire plaser als joves e als mens joves !
Estela Mazodier.

CAIRE d’ÒC
Libres, disques, accessòris òc
del dimarç al divendres
9- 12 oras e 14-17 oras
despaus IDECO- MACARÈL

__________________________________________________________________________________

 ROBERT LAFONT

La desaparicion de son fondator e de son mèstre de pensar, Robert LAFONT, defuntat una setmanada a pena abans la debuta, marquèt tragicament l’Universitat Occitana d’Estiu de julhet passat. La Marpoc decidiguèt tre la dobertura d’evocar en tota simplicitat la memòria d’aquel òme fòra comun que n’adralhèt tant d’entre nosaltres dins l’occitan e dins l’occitanisme. Aprèp aver ausit sa votz mercés un enregistrament tirat de « Trésors d’Occitanie » (collecion Témoignages de las edicions Aura) la paraula
foguèt donada a l’amassada e mantuns portèron de testimònis esmoguts e precioses.
L’idèa fòrta que ne sortiguèt e que s’afortiguèt dins las jornadas que seguiguèron foguèt que lo camin dobert per Robèrt Lafont èra pas a son cap e que se’n mancava e que son vam e l’ample de sa vista devián ajudar per nos botar encara mai luènh.
Lo tèma de l’universitat d’ongan : « occitan, lenga d’Euròpa » s’inscriviá adonc logicament dins la pensada de l’autor de la Fèsta e de mantuns obratges ont son analisi atentiva, sovent visionària se dobrissiá sus aquel espandi novèl, portaire d’esper per la diversitat lingüistica e lo respècte de totas las culturas.
L’universitat occitana d’estiu sembla, tant uèi coma ièr, un dels rares luòcs ont se fargan e s’escambian las idèas per pensar una vertadièira politica de las lengas e per trapar los mejans de la capitar.
L’an que ven una jornada serà consacrada a Robert Lafont, l’òme e l’òbra, mas lo tèma retengut : «creacion e occitanitat » deuriá tocar un public que volèm encara mai grand. Rendetz-vos es pres per la debuta de julhet 2010 (7 al 11) e la Marpoc compta caminar dins la rega cavada per Lafont de cotria amb los actors que cadun dins son domèni òbra per la dignitat e la reconeissénça de la lenga e de la cultura nòstras.
Jòrdi PELADAN

SIAU PAS SOLET
Siáu pas solet. Sabe la frucha
ordonada de doas sabors
lo Tu lo Ieu. Dise lo dos.
Cante l’òrdre la lutz lo gorg
eleis alas de son rescòntre
dise l’ala que jonh l’aucèu
au fiu de l’èr e dise l’èr
engarbelada regalida
dise la còma deis auristres
ligat au mast de nòstre en-pes
dise lei dents l’ombra lo sèxe
dise l’èime que tot o ganha
fasent l’ombra virat solèu.
D’acòrdi amb tu dise l’espasa.
D’un crit de jòia t’ai traucada
e van egau dintre la nafra
nòstrei dos rius que se compausan
un païsatge d’univèrs.
Siáu pas solet. Ai meravelhas
d’èstre vestit de rebellion
e de portar dins un poèma
un pes qu’aplanta lei relòtges.
Siáu pas solet. En mon brasàs
creme la crida deis amaires.
Au mai espès dau crement d’èstre
lo temps s’eidraca de la flamba
l’avenidor es sota man
qu’a pas léser de tombar cendres .
Dise per emprenhar la mòrt
dise per dire e per i creire
per espessir en tota carn
lo cancre sanitós de jòia.
Dise de viure a ne morir,
trasent mei mans en d’autrei mans
tótei fraires d’un parier fuòc
que nos enauça sus lo vuege.
Robert LAFONT

__________________________________________________________________________________
Pagina 3
DEL COSTAT DE L’I.E.O.
Lo MOT de la PRESIDENTA -I.E.O de GARD

L’enveja d’avançar, l’avem, lo trabalh per avançar, lo fasem ! L’occitan, i tenem coma tenem a nòstra tèrra e a nòstra cultura. Es per faire veire au poder que contunharem de luchar, qu’anèrem tan nombroses a Carcassonna lo 24 d’octòbre. L’enveja basta pas pus, nos fau lo drech ara ! Avem rescontrat per aquò lo Conselhièr Generau Laurenç Pons per li presentar nòstrei revendicacions e li demandar son ajuda. Mandarem de corrièrs ais elegits.
Avetz, dins aquel butletin, la tièira deis accions de l’IEO 30 venentas. La veirina occitana sus Gard es larga e fai ben veire que MARPOC e IEO 30 avançan cotria.
Lo 5 de novembre : la signatura de “Treparàs pas mon semenat” (Ed A tots. IEO) un bon roman policièr, per Jòrdi Peladan au Caire d’Oc, fuguèt una serada rica d’escambis. Lo 11 de decembre, au locau dau comitat de la Placeta, es Jòrgi Gròs que signa e presenta “Ai ribas de la mar Bèla” Contes e Novèlas( Ed IEO). De legidas se fan e, a cada còp, es un rescontre fruchós entre autors e legeires dins l’encastre de l’accion “Pergamins per camins”. La Marineta Mazoyer farà una signatura dins son ròdol d’Alès e ne seretz avisats. Es ela tanben que vai contunhar la campanha de senhalisacion bilinga a l’entrada dei vilatges de Gard, que capitèt en 2009.
La comuna de Salindres nos convidèt a la mediatèca, lo 7 de novembre, per sa jornada occitana. Una capitada, amb 50 personas a la conferéncia de nòstre amic Peire Mazodier sus la literatra cevenòla e de visitaires tota la jornada sus lei taulièrs deis autors presents.
Lo concert grand dau Còr de la Plana, qu’organizam au teatre Christian Liger, lo 15 de decembre a 20 oras (a gratís), convida lo public nimesenc a una descuberta fabulosa. Venetz !
Siatz convidats a la Dictada occitana au collègi Revolucion, lo 30 de genièr.
L’animacion musicala serà facha per lo grop “D’aici e d’ailai” e lo gostar recamparà lei “escolans” de tot atge ! L’endeman es a Sant Gervazy ( sala dei fèstas, tot lo jorn) que faudrà anar veire lei films occitans dau Festenau Videò.
Lei cors de lenga de Geneirac e lo Vigan fonccionan e avem demandat la labelisacion Parlesc per aquel de Geneirac en junh.
Nos demòra de bastir nòstra participacion ai setmanas occitanas dins lei vilatges de Nimes Métropole, la virada contes que dintrarà dins lo “Festenau dau conte IEO Region Lengadòc/Rosselhon” e tanben la participacion a Total festum en junh.
Quand vos dise que trabalham e qu’avançam ! Manca pas que de venir nos ajudar !
Lisa Gròs

_Dins l’encastre de
PERGAMINS per CAMINS
l’I.E.O. Gard aculhís
Jòrgi GRÒS que presentarà e signarà son libre lo divendres 11 de decembre a 18 oras
a Nimes
26 bis carrièira Becdelièvre
_________________________________________________________________________________
Pagina 2

« Robert Lafont, la haute conscience d’une histoire »
Nîmes 26 et 27 septembre 2009

Les deux journées -très pleines- de ce colloque ont été jugées par les nombreux participants (plus de 150 présents en permanence) exceptionnellement riches et instructives. Le nombre de livres de Robert Lafont vendus, l’intérêt manifesté pour les divers documents mis à disposition du public (dossiers de presse, bibliographies), la participation aux débats en sont des preuves manifestes. Le nombre d’adhésions à Gardarem la Tèrra, organisateur du colloque, en constitue une autre, non moins significative.
Respect de l’oeuvre de Robert Lafont, souci de la faire mieux connaître, désir de lui rendre hommage, émotion suscitée par sa perte ont été des motivations partagées par le plus grand nombre. Mais les intervenants, heureux de voir le sujet enfin abordé, se sont tous placés sur le plan de la rigueur scientifique pour traiter des écrits et de la pensée politique de Robert Lafont.
Trois parcours en diachronie ont permis de balayer le champ, d’en montrer l’ampleur et d’en dégager
les grands enjeux historiques et idéologiques.
- Paul Alliès a proposé une périodisation de la « biographie politique » de Robert Lafont axée sur les trois grands moments du régionalisme qu’il a fondé, de 1961 à 1985, soit successivement : la dénationalisation de la question nationale (61-68), la socialisation de la question régionale (67-78) et la pensée critique de la régionalisation en construction (78-85).
- Philippe Langevin a évoqué les engagements successifs de Robert Lafont : le Régionaliste, l’Européen
et de l’Altermondialiste, montrant dans ces trois étapes la fécondité d’une pensée de l’espace et d’une « haute conscience du territoire » constamment opposée aux logiques marchandes du capitalisme.
- Le troisième parcours est celui de Philippe Martel qui a analysé en historien un certain nombre de manifestes signés par Robert Lafont, qui constituent les interventions directes de l’intellectuel et de l’écrivain dans le champ politique et social.
Des études plus ponctuelles ont apporté de nouveaux éclairages et permis d’approfondir certains
aspects de l’engagement et de la pensée de Robert Lafont. Études sur le colonialisme intérieur (Alain Alcouffe), sur la relation entre autonomie et autogestion (Danielle Julien), sur le positionnement de cet autonomisme comparé à celui les partis autonomistes européens (Fabien Nicolas), sur la période du COEA (Jean-Paul Bringuier), sur le chantier de l’enseignement de l’occitan (Yan Lespoux). Prenant ses distances avec le « mouvement occitan » et revisitant théoriquement la notion même de région, le sociologue Pierre Maclouf a restitué au régionalisme un dynamisme historique qu’il semblait avoir perdu. Bernard Vivien s’est interrogé sur les perspectives ouvertes par le fédéralisme à l’échelle mondiale.
Il revenait à Claude Alranq non seulement d’évoquer la richesse de l’oeuvre dramatique de Robert Lafont dans ses rapports complexes à la langue et à la société, mais encore de témoigner, avec la passion qui l’inspire, de ce que Robert Lafont a représenté, fondamentalement, pour ceux de sa génération et pour les générations suivantes : une conscience libre et désaliénée de toutes les formes de conformisme, un éveilleur.
Deux tables rondes ont clôturé chacune des journées. La première a donné la parole à des acteurs des « luttes occitanes », syndicalistes, militants, journalistes, ayant côtoyé Robert Lafont à tel ou tel moment. La seconde posait la question de la conception de la région et du régionalisme à plusieurs personnalités politiques d’aujourd’hui.
Enfin, plusieurs regards « latéraux », approches littéraires (Jean-Claude Forêt, Claire Torreilles) ou linguistiques (Giovanni Agresti pour la praxématique, Gentil Puig-Moreno pour la sociolinguistique), ont apporté la preuve, s’il en était besoin, de la profonde unité de l’oeuvre lafontienne et de la manière dont la conscience de l’histoire traverse le travail de recherche et d’écriture, dans une démarche permanente de création, d’invention, d’analyse qui fait de Robert Lafont une figure hors du commun, quelqu’un qui, comme le dit François Dubet : « a vu un peu plus loin que la plupart d’entre-nous », même si, « comme pour bien des penseurs importants, il faudra un peu de temps pour que l’on s’en rende compte. »

La Federacion Gardarem La Tèrra
http://gardaremlaterra.free.fr
gardaremlaterra@yahoo.fr

__________________________________________________________________________________

Pagina 4

APREP CARCASSONA

Coma vos me siáu congostada de veire tant de monde a Carcassona lo 24 d’octobre, coma vos la chorma mirgalhada aquel jorn m’a fach prene consciéncia dau vam dau pòple occitan.
E òc, siam un pòple, ric de sa cultura e de sa diversitat.
La dignitat per la nòstra lenga e la nòstra cultura es de conquistar e dins aquesta amira, pausatz la question de saupre que vendrà aprèp Carcassona ?
Me sembla que d’accions son de menar per seguir e pesar dins lei decisions republicanas.
Primièr, leis eleccions regionalas, ont lei nòstrei revindicacions devon comptar.Sabi lo trabalh gròs dei militants associatius e de l’IEO per faire seguir lo messatge en rescontrar leis elegits locaus, despartamentaus e regionaus. Mai me dise que tótei lei jovents, e n’i aviá fòrça a Carcassona, an de contunhar de se recampar per estre ausits. Me dise que dins la nòstra istòria, avèm de grands moments de luchas per una republica sociala e justa que farián calar leis enemics de la cultura nòstra.
Me ven l’idèa de prepausar (per quau sap, una manif que ven ?) una granda farandòla alentorn d’un simbòl republican (Mariana, comuna...) perfin de mostrar qu’es en se donar la man e en luchar ammassa que se bastiguèt la Republica.
Dins aquesta dança democratica cadun es lo benvengut, quala que siá sa color o la lenga que parle, tan qu’es respectuós de l’autre !
Alara per de qué pas la faire virar, la granda farandòla dei pòples, puèi qu’avèm decidit d’aver rason ?
Claudina Paul

_________________________________________________________________________

Pagina 7

Alan ANDRÉ nos a quitat

Dins lo corrent de l’estiu nos quitèt un amic nòstre e erem nombroses per lo saludar e sosténer per nostra preséncia sa familha, sos pròches e especialament Susana, sa femna e sa collaboratriz eficaça e sempre presenta a son costat. Aquela ceremonia fòra comun, esmoventa que non sai e pastada, a l’imatge d’aquel que nos quitava, d’umanitat e de generositat, foguèt per fòrças d’entre nosaltres l’escasença de descobrir l’ample de son accion e la generositat de las batestas que menèt de longa contre totas menas d’ injustícias, tant al nivèl social coma cultural. Per evocar la vida e l’engatjament d’Alan ANDRÉ, caldriá un libre entièr e probable tot i seriá pas escrich que l’òme èra un modèl de discrecion e de modestia. Tanben abans d’anar mai luènh e de nos remembrar son implicacion dins l’aparament de la lenga e de l’idèa occitana, citarai, en lo revirant, la conclusion de l’article que pareguèt dins la Marselhesa del 23 d’agost de 2009 :
« … Alan èra un òme de ben, solide, rassegurant.
Èra un òme de cultura, d’accion, un òme dels talents plurals, un òme vertadierament. »
Estudiant prendrà pausicion per la patz e l’independéncia d’Argeria, presidarà l’Unef a l’Universitat
de Montpelhièr al temps de l’O.A.S., militarà per l’acuelh sens exclusiva ge totas menas de faidits e lo partage dins l’ostal crompat amb d’amics dins Tarn, porgirà la man a d’amics africans en los ajudant a accedir a la dignitat umana e a conquistar sos dreches mai fondamentals .
Professor d’anglés demissionarà per se consacrar a sa tissa de luchar contre tot çò que ten del bestitge e de la messòrga. Foguèt adonc l’extraordinària aventura d’aquel setmanièr « Clinton »que tenguèt la rota gaireben sèt annadas de 1974 fins a 1980. Coma lo remarca Susana dins lo memòria universitari que li consacra, lo títol solet basta per l’enrasigar dins lo país. La rega politica es clara : « Clinton espèra contribuar modestament a tornar a totes çò qu’auriá pas degut li èstre levat : la mestresa de sa vida … » Serà adonc lo resson de Volèm Viure Al País mas tanben una « causida d’afirmacion occitana » amb la collaboracion d’occitanistas reconeguts coma Pèire Mazodier, Joan Guers, Miquèl Vienin... Se lo jornal es escrich en francés cada numèro ten pauc o pro d’occitan.
Personalament coneissent son saber sus l’istòria d’Alès, lo libre que li aviá consacrat e sas cronicas sempre precisas e destraucairas dins Midi libre o a Ràdio Grasilha Doberta (grille ouverte) li demandèron de parlar de la vila dins la reedicion de las Castanhadas de La Fara-Alais. O faguèt amb plaser e amb gaubi. De mai me prepausèt , e me foguèt bravament d’ajuda, de me donar la man per la mesa a las nòrmas tipograficas del manescrich. Es vertat qu’amb Cilnton e l’edicion de libres coma los de Joan Guèrs mestrejava l’afar. A la seguida realizèt amb Susana un film sus lo poèta cevenòl e obtenguèt de la comuna la mesa en plaça d’una jornada, que foguèt una capitada, consacrada a La Fara-Alais. Doblidarem pas tanpauc la corala occitana los Arrapadors que ne foguèt a l’origina, nimai totes los espectacles occitans que foguèron programats dins sa vilòta de las Majas. De segur es mestièr d’un libre …
Jòrdi Peladan

_________________________________________________________________________________

Pagina 5
Corses per adultes

Una data de reténer !!
Estagi intensiu de lenga
del divendres 5 de ser al dimenge 7 de març
programa, entre-senhas M.A.R.P.OC
Pagina 8

CALENDIER IEO 30

Decembre
* Pergamins per Camins : Lo 11 de decembre a 18 oras “Ai ribas de la mar bèla” de Jòrgi Gròs
26 bis ca rrièra Becdelièvre
* 15 /12 : 20 oras precisas.Teatre Christian Liger, a Nimes, grand concert.

LO CÒR DE LA PLANA
entrada a gratís

* Divendres 18 :
FÈSTA TALHIÈRS
Sala polivalenta de la Cigala Nimes 19 oras

Genièr

*AG de l’IEO 30 e MARPOC (16 de genièr..) Somèires au CART
* Pergamins per camins :
-“Trad hivernales” a Somèires : un taulièr de libres
- 30 e 31 /01 Festenau Videò amator de St Gervasi. *Lo 30 01 a 14 oras:

DICTADA OCCITANA
au Collègi Revolucion a Nimes
Animacion musicala : D’Òc e d’ailà .

Febrièr

* Setmana occitana à Beauvoisin

* Charradissa : L’òbra tambornesca ( JM Lhubac). Film, escambi e mini concert
divendres 5 de febrièr
Au Telemac Théâtre Nîmes

Març :

SETMANA OCCITANA de la MARPOC:
(Conferéncias. Films. Mòstras, Sortidas botanicas) participacion de l'IEO

Abriu :

* Setmana occitana de Generac : Dins l’encastre de la “Fèsta de la soca”
Sortida amb J Ubaud : Les plantes qui soignent
Charradissa : Lisa Gròs
* Pergamins per camins

Mai :
1 al 4 :
Viatge MARPOC dins Lemosin

Junh :
•19 TOTAL FESTUM

Julh :
UNIVERSITAT OCCITANA D’ESTIU organizada per la MARPOC

Creacion e Occitanitat
7 al 11 collègi de la Revolucion Nimes

Concert de Delfina Aguilera ofert per IEO 30

PREMI PAUL FROMENT

Lo dissabte 21 de Novembre a Pena d’Agenés
(Òlt e Garona) lo 37 en Prèmi Paul Froment es estat decernit al roman :
Treparàs pas mon semenat
de Jòrdi Peladan;
Edicion IDECO
Prèmi Paul FROMENT